از یک مدل زبانی معمولاً پاسخ می‌خواهیم. اما وقتی سامانه دربارهٔ دانسته‌هایش مطمئن نیست، ادامه‌دادنِ پاسخ می‌تواند از مکث‌کردن خطرناک‌تر باشد. پرسش مهم فقط این نیست که مدل چند جواب درست می‌دهد؛ باید ببینیم چه زمانی از پاسخ‌دادن کنار می‌کشد.
پژوهش مورد بحث، رفتار خودداری از پاسخ را در شرایط مختلف بررسی می‌کند و نشان می‌دهد این رفتار را می‌توان با مداخله تغییر داد. این نتیجه به معنای فهم انسانی یا اعتمادپذیری عمومی مدل نیست؛ نشان می‌دهد «نمی‌دانم» هم رفتاری است که باید سنجیده و طراحی شود.
در محصول، امتناع مبهم کمکی نمی‌کند. کاربر باید بداند چه اطلاعاتی کم است و قدم بعدی چیست: بررسی منبع، پرسیدن از متخصص، یا سپردن کار به انسان. سکوت مدل به‌تنهایی ایمنی نمی‌سازد؛ جریان کاری روشن و بازبینی انسانی هم لازم است.